Rosanne Duijnstee

Mijn naam is Rosanne Duijnstee, 24 jaar oud. Ik werk als Maatschappelijk Werker Ambulant en als trainer van de training Veilig & Krachtig bij Blijf Groep Haarlem. Daarnaast maak ik deel uit van het kennispunt LHBTIQ+ binnen Blijf Groep en fungeer ik als LHBTIQ+ aandacht functionaris binnen de gemeente Haarlem. Mijn expertise ligt in de aanpak van huiselijk geweld, waarbij ik me richt op systeem- en krachtgericht werken. Dankzij mijn werk heb ik uitgebreide ervaring opgedaan met methodieken zoals Krachtwerk en Veerkracht, waarbij de veiligheid van de cliënt en haar omgeving centraal staat. Tijdens mijn minor ‘Huiselijk Geweld’ aan de Hogeschool Utrecht heb ik me verder verdiept in thema’s rondom seksualiteit en seksueel misbruik.  

Hoe draag jij bij aan de preventie van (online) seksueel geweld en/of (ex-)partnergeweld?

Ik signaleer risicofactoren vroegtijdig en werk actief aan het versterken van beschermende factoren binnen het cliëntsysteem. Ik bied psychosociale ondersteuning, breng onveilige situaties in kaart en focus op het vergroten van zelfregie en maatschappelijke participatie. Methodieken zoals de TOP-3 helpen me om veiligheid te onderzoeken vanuit verschillende fases (Gefaseerde Hulpverlening) en vanuit die verschillende fases te interveniëren, wat essentieel is voor het doorbreken van geweldspatronen en het realiseren van langdurige veiligheid.

Welke tips geef jij aan collega’s?

Mijn belangrijkste advies is om creatief en systeemgericht (contextueel) te blijven werken, ook wanneer dit uitdagend is. Systeemgericht werken hoeft niet altijd te betekenen dat je je alleen op gezinsleden richt; andere belangrijke sleutelfiguren kunnen ook cruciaal zijn in de aanpak van huiselijk geweld. Het is belangrijk om de krachten van cliënten te onderzoeken, omdat dit hen helpt om door te gaan en veerkrachtig te worden. Probeer aan te sluiten bij de leefwereld van de cliënt en zoek naar creatieve werkvormen om barrières te doorbreken. Daarnaast raad ik altijd aan om binnen het team gebruik te maken van casuïstiek, om je eigen innerlijk dialoog helder te krijgen, daarin blinde vlekken te ontdekken en om samen tot alternatieve mogelijkheden te komen.

Wat is het eerste wat een professional kan doen om met dit onderwerp aan de slag te gaan als dit nog nieuw voor hen is?

Als je nieuw bent in dit vakgebied, is het belangrijk om op een authentieke manier het gesprek openlijk en laagdrempelig aan te gaan over onderwerpen zoals partnergeweld of seksueel geweld. Het kan een uitdaging zijn om deze onderwerpen onder ogen te zien, zowel voor professionals als voor cliënten. Door een veilige en open omgeving te creëren, verlaag je de drempel voor cliënten om over deze kwesties te praten.

Daarnaast is het cruciaal om te investeren in de therapeutische werkrelatie tussen professional en cliënt. Een solide basis van vertrouwen is essentieel voor effectieve samenwerking en daarmee voor goede uitkomsten van de begeleiding. Het maakt vaak niet eens zo veel uit welke methodiek, theorie, interventie of werkvorm je toepast; als de werkrelatie goed is, maak je vaak veel meer vooruitgang.

Tijdens de eerste kennismaking maak ik vaak gebruik van metaforen om deze relatie uit te leggen: ik vergelijk het met het samen zoeken naar de uitgang van een labyrint. Soms stuit je op dichte doorgangen, soms herken je paden die je eerder en misschien steeds weer opnieuw hebt belopen. Begeleiders kunnen mogelijkheden aandragen en nieuwe perspectieven bieden, zodat je nieuwe wegen kunt zien. Uiteindelijk ligt de kracht bij de cliënt om de uitweg te vinden.

Verder verdiepen in systemische en contextuele benaderingen van geweld en het verkennen van creatieve werkvormen binnen deze benaderingen kunnen ook waardevolle aanvullingen zijn in dit proces. Dit helpt om meer te leren over iemands identiteit binnen zijn of haar culturele context en de samenhang met intergenerationele thema’s, wat belangrijk kan zijn om de cirkel van geweld en de overdracht van geweld te stoppen.